Accueil
Eglise Evangélique Arménienne d'Issy-les-Moulineaux
Culte du dimanche 6 novembre 2011 - Le Seigneur sait… PDF Imprimer Envoyer
Messages du Culte

Jean 6. 65 à 69 / 2 Tim. 3. 12 / 2 Pier. 2. 9

« Le Seigneur sait… »

Message en français

Message en arménien

C

haque année, le dimanche de l’église persécutée nous rappelle cet aspect particulier de la vie chrétienne. Un aspect que nous redoutons tous, à savoir, la persécution, la souffrance, l’épreuve,  et même l’épreuve de la mort à cause de la foi, de l’engagement pour le Christ Jésus. Cet aspect n’est pas des plus populaires, mais ne fait-il pas partie intégrante de notre engagement ? Dans un monde de plus en plus hostile à Dieu, il me semble indispensable d’inscrire cette réalité dans notre conception de la vie chrétienne, faute de quoi, nous risquons bien des découragements, et des déceptions. Ce matin, je vous invite à méditer à partir des textes que nous avons lus sur ce sujet. Que penser de la souffrance du chrétien, de la persécution ? Comment réagir lorsque la souffrance, l’épreuve ou les difficultés de la vie nous atteignent ? Que pouvons-nous faire pour ceux qui passent par l’épreuve ? Quel message devons-nous recevoir d’eux ?

Lire la suite...
 
Culte du dimanche 30 octobre 2011 - Quiconque s’élèvera sera abaissé, et quiconque s’abaissera sera élevé PDF Imprimer Envoyer
Messages du Culte
Es. 53. 1 à 5 / Phil. 2. 5 à 11 / Matth. 23. 1 à 12

« Quiconque s’élèvera sera abaissé, et quiconque s’abaissera sera élevé. »


Jésus enseigne ici un principe qui échappe à toute logique humaine. C’est un principe spirituel, divin, qui se démarque de façon radicale de tout fonctionnement normal et naturel. Le Christ nous encourage à nous abaisser pour être élevé. Et il met en garde ceux qui s’élèvent ou qui cherchent à s’élever, car ils seront abaissés. Comment comprendre cela ? Comment ce principe peut-il s’appliquer ? Dans quels domaines de la vie ? Peut-on prendre le risque d’appliquer ce principe dans notre monde fortement marqué par l’orgueil, la compétition et l’individualisme ? Que devons-nous recevoir de cet enseignement de Jésus ?
Lire la suite...
 
20111016 - Աւետարան ըստ Յովաննու 9.35-41 PDF Imprimer Envoyer
Messages du Culte

Աւետարան ըստ Յովաննու 9.35-41

 

Յիսուս կույր մարդ մը բժշկեց և այս խոսքը կ՛ըսէ պատահածը կնքելու համար:

չտեսնող կույր մարդը կը տեսնէ և տեսնողները, Փարիսեցիները, կուրացած են,

չեն ուզեր տեսնել, և չեն կրնար տեսնել, թէ Յիսուս Աստուծոյ ղրկուածն է:

Այս Յիսուսի խոսքը երկու երեւոյթներ ունի, հաճելի երեւոյթ մը, չտեսնողները կը տեսնեն,

և մտահոգուելիք երեւոյթ մը, տեսնողները կը կուրանան:

Նախ, չտեսնողները կը տեսնեն:
Նոյնպէս մարմնաւորապէս և հոգեւորապէս կը դպչի, և այս երկու երեւոյթները անբաժանելի են, չենք կրնար մեկը միւսեն հեռացնել: կույր ծնած մարդը բժշկուեցաւ, իր մարնաւոր աչքերը բացուեցան, սակայն իր հոգեւոր աչքերն ալ բացուեցան: Կամաց կամաց իմացաւ թէ այս մարդը, Յիսուս, որ անոր բժշկեց սքանչելի մարդ մըն է: Ու երբ Յիսուս անգամ մը դեռ իրեն կ՛անդիպի, և իրմէ կը հարցնէ Դուն կը հաւատա՞ս Աստուծոյ Որդիին, ան կը պատասխանէ Կը հաւատամ Տէ'ր, ու անոր երկրպագութիւն կ'ընէ:
Յիսուսի կատարած բոլոր հրաշքները, հոգեւոր նշանակութիւն մը ունին, կը ցուցնէն ինչ հոգէւորապէս կ՛ուզէ մեզի համար ընել և կարող է ընելու: Յիսուսի հոգեւոր գործը և մարմնաւոր գործը կապուած են: Կրնանք Աստուծմէ սպասել և աղոթքով խնդրել

զանազան մարմնաւոր շնորհքները, բժշկութիունը, առողջութիունը, պաշտպանութիունը,
իր ոգնութիունը մեր ընտանիքին և մեր գործին, Աստուած կը խնամէ մեր ամբողջ անձը, մարմինը և հոգին.
Երկուքը կապուած են, բայց իրեն կարեւորութիունը հաւասար չէ Աստուծոյ համար:

Ալ աւելի կը փափաքի մեզի հոգեւորապես օրհնել, մեր հոգիին աչքերը բանալ, մեր հոգիին ականջներն ալ, մեր մեղքերեն մեզի մաքրել ինչպես բորոտները մաքրեց:

Այս է Յիսուսի խոսքին հաճելի կողմը, կրնանք շնորհակալութեամբ և ուրախութեամբ զայն ստանալ:

Բայց միւս կողմ մը կայ:
Իսկոյն Յիսուս իմացուց, Ես դատաստանի համար եկայ, և վերջապես կը բացատրէ, տեսնողները կը կուրանան: Ատի Փարիսեցիներուն խարդախութիւնը կը նշանակէ, իրեն տեսածը չեն ուզեր իմանալ:

Մեզի համար, Յիսուսի խոսգը երկու կարեւոր բաները կը սորվեցնէ:

Նախ, Յիսուսէ զատ ալ ուրիշ փրկիչ մը չկայ, անի է ճամբան, ճշմարտութիունը և կեանքը:

Յետոյ, եթէ Յիսուսի լոյսը ընդունեցինք, եթէ իր ձեռքովը մենք չտեսնողները կը տեսնենք,

պետք է միշտ յիշենք թէ այս մեր պայծարութիունը իրմէ կու գայ, միայն իրմէ: եթէ կը կարծենք իմաստուն ըլլալ մեր աջքերուն առջեւ, կը կուրանանք: Աստուծոյ խոսգին մեջ, աղոթքով, Սուրբ Հոգիէն լոյսը փնտրենք, և այս լույսով վարուինք: Այնպես Յիսուսի խոստումը պիտի վայելենք, չտեսնողները կը տեսնեն:

 

 
Culte du dimanche 16 octobre 2011 - Jean 9 v. 35 à 41 PDF Imprimer Envoyer
Messages du Culte
Jean 9.35-41

Les derniers versets de ce chapitre forment une conclusion au récit de la guérison d’un aveugle de naissance et de ses suites. Comme cette guérison a eu lieu un jour de sabbat elle suscite la polémique parmi les pharisiens, certains disent : « cet homme n’est pas de Dieu car il n’observe pas le sabbat », d’autres disent : « comment un pécheur pourrait-il opérer un tel miracle ? » Ils veulent d’abord vérifier si le miracle a bien eu lieu. Les parents confirment : oui c’est bien leur fils, oui il était bien aveugle depuis sa naissance, mais ce qui lui est arrivé, comment se fait-il qu’il voie maintenant, ils disent qu’ils n’en savent rien. Ils ne veulent pas avoir d’ennuis. Ne pouvant nier le miracle, les adversaires de Jésus voudraient au moins que le miraculé admette que Jésus est un pécheur : « Donne gloire à Dieu. Nous savons, nous, que cet homme est un pécheur. » Mais avec son simple bon sens, il leur tient tête et ceux-ci, ne pouvant rien obtenir de lui, finissent par le chasser. La parole de Jésus donne la moralité de l’histoire : ceux qui ne voent pas, voient et ceux qui voient deviennent aveugles. Non seulement l’aveugle a été guéri, mais dans ses échanges avec les pharisiens, il témoigne d’une lucidité qui contraste avec l’obstination, l’aveuglement des adversaires de Jésus qui ne veulent pas reconnaître en lui un envoyé de Dieu.
Lire la suite...
 
Culte du dimanche 25 septembre - Matthieu 28 v. 16 à 20 PDF Imprimer Envoyer
Messages du Culte
Matthieu 28/16-20

Chers frères et sœurs,

Dans ce texte de la fin de l’évangile de Matthieu, au chapitre 28, Jésus ressuscité, au moment de quitter ses disciples, leur promet à la fois d’être avec eux chaque jour, et les encourage en même temps à partir en mission dans toutes les nations :
« Voici, leur dit-il, je suis avec vous tous les jours, jusqu’à la fin du monde ». Et il leur dit aussi : « Allez, enseignez toutes les nations ». Je vous propose donc de méditer ce matin sur ces deux thèmes : présence de Dieu dans nos vies, et appel à aller à la rencontre des autres, de tous nos frères dans le monde.
Jésus nous promet avant tout sa présence, sa joie et sa paix : « Voici, je suis avec vous tous les jours, jusqu’à la fin du monde ». Voilà une belle promesse, qui nous fait beaucoup de bien ! Mais comment recevoir à la fois cette promesse si réconfortante, et en même temps cet appel à partir en mission partout, cet envoi missionnaire qui nous semble si redoutable, si difficile, si exigeant ?

J’entends Jésus me dire : « Allez, faites de toutes les nations des disciples, les baptisant au nom du Père, du Fils et du Saint-Esprit, leur enseignant à garder tout ce que je vous ai commandé ».

Comment pourrais-je obéir à un ordre tellement immense, me direz-vous peut-être ? Comment relever un tel défi ?
Pour répondre à cette question, je crois qu’il nous faut écouter surtout avec attention les deux affirmations importantes qui encadrent cet appel à partir en mission vers nos frères :
La première affirmation de Jésus, c’est : « Tout pouvoir m’a été donné. Allez. Enseignez toutes les nations ». Ce qui revient à dire : « Tout pouvoir m’a été donné. Et je vous transmets ce pouvoir. Donc vous pouvez y aller. Vous pouvez partir en mission ».

Et la deuxième affirmation, bien sûr, si importante, et qui est le dernier verset de l’évangile de Matthieu, c’est : « Voici, je suis avec vous tous les jours, jusqu’à la fin du monde ». Parole qui nous encourage, qui nous rassure dans nos craintes, dans nos hésitations.

En somme, l’ordre missionnaire de Jésus ne nous parvient donc pas comme un commandement impossible, mais comme une promesse de présence. Jésus ne nous dit pas : il faut faire, il faut évangéliser. Mais vous pouvez faire, vous pouvez évangéliser parce que je suis moi-même totalement impliqué dans votre action. Je vous envoie parce que je viens avec vous.
Lire la suite...
 
<< Début < Précédent 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 Suivant > Fin >>

Page 37 sur 69

Eglise Evangélique Arménienne d'Issy-les-Moulineaux